Twitter-twat

Tja wellicht kon je het al merken aan mijn minder regelmatige updates, ik heb een nieuwe manier van mijn leven delen: Twitter…. Ik zoek me eigen suf naar een applicatie met wat ik het ook in mijn web-log kan importeren, maar die heb ik nog niet gevonden. Dus moet je gewoon maar even op  mijn twitter kijken en me uiteraard volgen! twitter.com/gewoonfred is het adres. 

Voor mensen die niet weten wat Twitter is: de zoveelste nutteloze communitiesite waarbij je volstrekt irrelevante levensfeiten opdringt aan iedereen die per ongeluk voorbij surft, erg leuk dus! Het schijnt volgens die-hard gebruikers handig te zijn omdat je het zelfs vanaf je mobiel kunt doen, maar dat kon met weblogs al langer dus… voordeel???
Anyway, zo ziet een update er uit:

Afbeelding_1

24 May 2009
By on 20:58
hmmm

Heb je dat ook wel eens dat je ergens bent geweest en iets leuks hebt meegemaakt en totaal vergeten ben om foto’s te maken?? Ik heb dat dus afgelopen weekend gehad. Zaterdag een dagje Jeremy mee op sleeptouw genomen door Nederland, om aan een amerikaan eens wat anders dan Amsterdam te laten zien. Jeremy is de tour-bassist van the Fray en getrouwd met Darcy: vandaar dat ik hem ken. Twee weken geleden nam hij me nog op sleeptouw in Nashville, maar dat had je vast al gelezen. Zoals gezegd dus wat authentiek holland laten zien, en eens een echt goed biertje met hem gedronken in plaat van alle dat amerikaanse paardenzeik.

Vandaag had hij geregeld dat we naar binnen konden bij het (uitverkochte) concert in de melkweg te A’dam. Nou ja dat was nog even schrikken toen ik bij de kassa te horen kreeg "Nou meneer ik kan u niet vinden op de gastenlijst, wie zou u daar dan opgezet moeten hebben?"… Tot ik zei dat de band zelf dat gedaan had,… toen werd haar toon opeens een stuk aardiger, en kregen we (ik was samen met collega Henk) onze all access pasjes. Free drinks backstage woot!

Ehhm nou ja maar het concert begon een beetje sloom, na 2 drie liedjes werd ik er een beetje loom van, maar halvewege keerde het een beetje om, en begon de band er het dak af te spelen. Alle hits (4?) speelden ze, incl. hun laatste You Found Me. Na het concert nog even met Jeremy gehangen in de kleedkamer en de rest van de band ontmoet: leuke gasten. Van het najaar komen ze waarschijnlijk weer terug en gaan ze wellicht in Rotterdam optreden (beter). 

Hoogtepunt van de avond: De rekening van de parkeergarage! (14 euro voor bijna 4 uurtjes…) Amsterdam sucks!
echte hoogtepunt van de avond: Cable Car (Over my Head) van uiteraard duh freej.
Dieptepunt: wederom geen foto’s gemaakt.

Daarom maar als louzy excuus: een foto van mijn heilige backstage sticker op mijn shirtje

Afb006

10 May 2009
By on 22:41
Bijna vergeten

FindmeWe hadden (Steef en ik) nog een remix in elkaar geflanst, dit keer niet  onder onze Quillroader-alias, maar onder onze meer houssy-alias: Chorusboys. Je kunt hem hier voorluisteren, en hier kopen kopen kopen.

Hij word helaas nog niet echt opgepakt wellicht omdat Irma niet zo bekend is, maar dat gaan jullie helpen veranderen toch??

6 May 2009
By on 16:28
sooo nu eerst

Nou geen bavaria, maar na mijn eerste nacht landelijk radio heb ik vooral 1 probleem,… ik moet gaan slapen maar ik kan nog niet… kent u die uitdrukking? Het ging als een spreekwoordelijke trein, heerlijk geouweneeld met allerlei luisteraars de eerste 3 uur van het programma en daarna nog even gebeld met Bonaire en Kenia met wat mensen die daar goed werk doen, over hun werk en land/omgeving. Wel grappig om op een totaal verlaten redactievloer te komen waar zeker 100 bureau’s staan, die vanaf een uurtje of 5 langzaam vol stromen. Ook als je uit het gebouw weg gaat komt iedereen nog met half dichtgeknepen ogen binnen, wat mij uiteraard triggert om overdreven vrolijk "Goedemorgen deze schitterende morgen" te zeggen tegen de net-ontwaakte journalistjes.

Na 4 uur serieuze radio werd het op de terugreis nog meer serieus iets te veel voor me, dat is mijn excuus voor onderstaande foto… Binnenkort hier de audio van vannacht

Afb005

5 May 2009
By on 05:14
echt heel cool!

Tiesto is er mee begonnen: een zanger bij zijn dj-sets te zetten, Armin heeft al eens de opdracht gegeven aan wat producers om allerlei klassieke stukken in trance te spelen, maar Paul van Dijk gaat nog een stapje verder: Hij speelde samen met een orkest wat klassieke stukken, afgewisseld met zijn eigen muziek en band.

Bovenstaand is het nieuwsbericht, het hele concert vind je hier. Echt heel vet! Ik heb een uur lang zitten genieten op de bank, is dit de nieuwe crossover trend of blijft het bij een eenmalig experiment?

3 May 2009
By on 20:54
mijn eerste programma op landelijke radio

Woot, en dan ook nog meteen op de nationale nieuwsradiozendert: radio 1. Komende dinsdag is het zo ver. Wat ik er dan even niet bij vertel is dat het s’ochtends tussen 2 uur en 6 uur is…. over hondetijden gesproken. De vaste presentatoren konden niet en de vaste invallers ook niet, dus dan maar alfonzo vragen…. nou ja die wil uiteraard wel.

Als je echt niets te doen hebt, of nog wakker ligt van de spanning om het feit dat nederland (ooit) is bevrijd: check de site en luister: 5 mei van 02-06 uur radio 1. Bellen mag ook mits u maar dronken bent en onzin uitkraamt.

29 April 2009
By on 17:44
Guerrillia Marketing

Deze week weer begonnen op mijn ouderwetse werkplek in Hilvercity, en daar aangekomen vond ik allerlei posters met een tekst in een groot rood vlak, voorafgegaan door Even onder ons:….
Die posters hingen door het hele gebouw en iedereen vroeg zich uiteraard af, waar de posters op slaan. Nu zijn er ook kleine variantjes bijgekomen ingekomen door het hele gebouw met een soortgelijke layout… afijn kijkt u zelf maar:

Afb004Ik heb werkelijk geen idee wie die posters daar heeft opgehangen…..


By on 17:36
Terug avec Hollandia

Tja na een lange vlucht van Nastyville naar Amsterdam van 18 uur (trek daar gerust de 7 uur tijdsverschik van af…) was het fijn om weer int kikkerlandje aan te komen. Op de een of andere manier is Schiphol toch weer erg prettig om te landen, afgezien van het taxiën dan. Of zoals Jan-Willem zegt, "it’s an 8 hour flight, and a 30 minute drive". De doune daar in tegen, hoeft niet te weten wat je komt doen, wie je koffers heeft gepakt en of je van plan bent terroristische activiteiten te gaan beoefenen in Nederland. Ook hoef je je schoenen niet uit te trekken bij de metaaldetector of van al je vingers een scan te laten maken. Je paspoort wordt niet ingescand en niemand blaft je af dat je in de rij moet blijven of moet luisteren…. Ik weet dat ik soms flink kan afgeven of onze overheid en regels maar nu: Lang leve Holland!

Zaterdagavond lekker om half negen mijn bed in gekropen, ik kon mijn ogen echt niet langer openhouden. Dat was wel te merken toen ik vanochtend wakker werd: toen was het op magische wijze al middag en wel 1 uur…

Pff… zo en nu morgen weer werken op de normale manier in Hilverdorp.

26 April 2009
By on 21:46
de Doves: Nastyville update 6

Donderdag zijn we na een korte nacht gaan shoppen en aansluitend daarna (na een nogal op mijn maag werkende chinese maaltijd) omkleden op de parkeerplaats en naar de Doves. De Doves is de bijnaam voor de Gospel Music Awards, en een hele spectaculaire show die in heel amerika live op tv te zien is. Het is dan wel vereist dat je een beetje netjes gekleed aankomt, dus wij allemaal net overhemd aan (niet overdrijven he!).

Zitten we over de tribune nogal hoog te genieten van de show, die echt superstrak was en heel snel ging met tal van bekende gospelartiesten, komt er een artiest een aankondiging doen die hij uiteraard van autocue opleest. Terwijl hij heel duidelijk zichtbaar leest blijft hij midden in een zing hangen, wat er onhandig uitzag, begint Klaas die naast me zat, echt enorm hard te lachen (echt heul hard) waardoor het hele vak van zo’n 100 man in 1 keer omdraait en naar Klaas kijkt. Hij kon wel door de grond gaan, en lach om dat feit nog minstens 10 minuten in een lachstuip. Ach wel, lees hier het hele verhaal van de awards en wie wat won.

Doves

Daarna nog even de stad in gegaan om goed de week af te sluiten bij de meest foute bar: tootsies.
Uiteindelijk redelijk op tijd naar bed (1 uur) en vanochtend (het is vrijdag) bijtijds ontbeten. Nu is het bijna kwart over 12 en dus tijd om naar het vliegveld te gaan we vliegen rond 3 uur… en dan zijn we morgenochtend weer in nederland, ik hoop dat het net zulk lekker weer als hier is…

24 April 2009
By on 17:15
slotdag GMA; Nastyville update 5

Woensdag was de laatste dag van de officiele beursweek op de GMA, met s’ochtends een panel van artiesten die het een en ander kwam vertellen over mainstream versus christelijke markt. Erg interessant om uit de mond van Amy Grant, Ex Backstreet Boy (tja hoe hij ook al weer), bassist van POD of de zanger van 3 Doors Down te horen hoe zij in de markt staan en wat ze over dit onderwerp denken. Nog even gelunched met mijn baas, en daarna samen naar een showcase van EMI gereden. Brit Nicole, Josh Wilson en nog een aantal minder bekende (voor zover deze namen je al wat zeggen) artiesten stonden daar in een zaaltje voor 50 man te spelen. Heel leuk en intiem. Josh Wilson is mijn echte favoriet geworden, met zijn briljante gitaarwerk. Hier effe een fotootje van het gezelschap:

Sparrow_arstiesten_bij_elkaar

Hier zie je onderandere Brit achter de microfoon en rechts naast haar Josh Wilson.

Daarna ben ik nog even wezen shoppen in een grote shoppingmall hier en wat kleding gekocht (tja zwaar leven he!), wat gegeten en nog even bij een showcase van Phillip LaRue wezen kijken. Erg okay, al word je de sound na twee liedjes al zat. Iets waarmee we allemaal mee kampten: na een week van een overdosis aan optredens en showcases word je ontzettend verwend en snel verveeld bij een optreden, het moet echt heel goed zijn wil het nog boeien.

Daarna naar de Karaokebar waar we Jaspers vrijgezellenfeestje alvast gevierd hebben: die gaat over 3 maanden trouwen en dit is van de weinige keren dat zijn directe collega’s allemaal available zijn…

Enorm gelachen om iedereens zang, dansjes (vooral Remko is hierin erg gespecialiseerd door zijn Hot Steward ervaring), en we hadden zelf nog een tweetal dames uit Finland die bij ons in het hotel zitten uitgenodigd. Een ervan heeft nog een duet met me gezongen, wat uiteraard verschrikkelijk klonk: zoals karaoke hoort te zijn. Wel grappig dat er veel mensen echt hun best deden zo goed mogelijk te zingen en semi-proffesioneel probeerden over te komen, wellicht in de hoop dat ze door gaan breken met hun spetterende zangkunsten (*kuch*).

Het werd s’ nachts een beetje laat want ik ben nog een beetje blijven kletsen met onze finse vriendinnen, het werd een uurtje of 6:30 voor ik mijn bed vond……


By on 17:01